ပ်ဴရာဇ၀င္ ဆိုရိုးစကားမ်ား
....................................
(ပ်ဴစစ္လွ်င္ ျမန္မာ)
--------------------
ပ်ဴစစ္လွ်င္ ျမန္မာ ဟူေသာ ဆိုရိုးစကား ရွိေနေၾကာင္းကို ဆရာႀကီး ဦးေအာင္ေသာ္၊
ဦးစိန္ေမာင္ဦး တို႔မွ ေဖာ္ထုတ္ျပၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာသည္ ဗမာျဖစ္၍ ပ်ဳစစ္လွ်င္
ျမန္မာ ဟူသည္မွာ ပ်ဴစစ္လွ်င္ ဗမာ ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။
တစ္ဖန္ ပ်ဴဟူသည္မွာ ဗမာ-ျဗဟၼာ-ျပဳမ္မာ-ျပဳမာ လူမ်ိဳး၏ အတိုေကာက္ အေခၚ
ျဖစ္ၿပီး ဗမာလူမ်ိဳးကိုပင္ ေခၚေ၀ၚေသာေ၀ါဟာရျဖစ္၍ “ပ်ဴစစ္လွ်င္ ျမန္မာ” ဟူေသာ
ဆိုရိုးစကားသည္ ပ်ဴစစ္လွ်င္ ဗမာ၊ ဗမာစစ္လွ်င္ ျမန္မာ ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ကိုလည္း
ေဖာ္ေဆာင္လွ်က္ရွိပါသည္။
ျဗဟၼာ-ျဗဳမ္မာ၊ ျပဳမ္မာ-ျပဳမာ၏ အတိုေကာက္ အမည္ ျပဳ (၀ါ) ျပဴ ႏွင့္ ျဗဟၼာ-ျမဟၼာ-
ျမမၼာ၏ ဆင့္ပြားအမည္ ျမန္မာ ႏွစ္ခုလံုးသည္ ဗမာလူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးတည္းကို ေခၚေ၀ၚ
ေသာ အမည္မ်ားမွန္း တရုတ္တို႔ေကာင္းစြာ သိခဲ့ၾက၍ ဗမာႏိုင္ငံကို “ဖန္ယြယ့္ (ျဗဟၼာ
ႏိုင္ငံ)၊ ပ်ဴႏိုင္ငံ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဟု အမည္သံုးမ်ိဳးလံုးျဖင့္ ေဖာ္ျပမွတ္တမ္းျပဳခဲ့ၾကျခင္း
ျဖစ္ပါသည္။
(ျမန္မာဟူသည္ ပ်ဴ႕သား ပ်ဴ႕ေျမး)
------------------------------------
ပ်ဴျမန္မာႏွင့္ ပက္သက္၍ ျမန္မာတို႔၌ ထင္ရွားေသာ ရာဇ၀င္စကားတစ္ခ်ိဳ႕ ရွိပါသည္။
ျမန္မာဟူသည္ကား ပ်ဴ႕သား ပ်ဴ႕ေျမး ဟု ပုဂံရာဇ၀င္၌ ေဖာ္ျပပါရွိသည္။ ျမန္မာမင္း
အုပ္ခ်ဳပ္ပံုစာတမ္း (ဒုတိယတြဲ၊ ႏွာ-၂၉)တြင္ ပုဂံ၀န္ေထာက္မင္း ဦးတင္သည္ ယင္းရာ
ဇ၀င္ဆိုရိုးစကားကို ျပန္ေဖာ္ထုတ္ျပဖူးပါသည္။
အဆိုပါရာဇ၀င္ဆိုရိုးစကားသည္ ရွင္းလွ၏။ ျမန္မာ (၀ါ) ဗမာသည္ ပ်ဴကို အေဖေခၚျခင္း
ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ျမန္မာႏွင့္ ပ်ဴ လူမ်ိဳးမတူဆိုပါက ျမန္မာသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ စစ္ႏိုင္
မ်ိဳး၊ ပ်ဴသည္ လက္ေအာက္ခံ စစ္ရႈံးမ်ိဳး လူမ်ိဳးကြဲဆိုပါက စစ္ႏိုင္မ်ိဳး ျမန္မာသည္ လက္
ေအာက္ခံ စစ္ရႈံးမ်ိဳး ပ်ဴကို ေအာက္က်ခံ၍ အေဖ အဘိုး ေခၚလိမ္႔မည္မဟုတ္သည္မွာ
ေသခ်ာလွပါသည္။ အႏိုင္ အရႈံး မရွိသည့္ အေျခအေနမ်ိဳး၌ပင္ ျမန္မာတို႔၏ ဇာတိမာန္
အရ လူမ်ိဳးမတူသူကို အေဖ ေခၚလိမ္႔မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွားလွပါသည္။
ပုဂံရာဇ၀င္တြင္ ပုဂံေခတ္ ဗမာ (၀ါ) ျမန္မာတို႔သည္ သေရေခတၱရာေခတ္ ဗမာ (၀ါ) ပ်ဴ
ကို လူမ်ိဳးတူလည္း ျဖစ္ရံုမက မိမိတို႔၏ ဘိုးေဘးဘီဘင္လည္းျဖစ္၍ အေဖ အဘိုး ေခၚ
ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိသာထင္ရွားလွပါသည္။
ပုဂံ ဗမာတို႔သည္ သေရေခတၱရာ ဗမာတို႔၏ သား၊ ေျမးျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာထင္ရွား
ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ တစ္နည္းဆိုေသာ္ ျဗဟၼာ၊ ျပဳမ္မာ၊ ျပဳမာ၊ ျပဴ တို႔သည္ တရုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ
တို႔သိေသာ ဘီစီေခတ္ ဗမာပ်ဴ၊ ေအဒီ ၃ ရာစု ဗမာပ်ဴ၊ ေအဒီ ၆ ရာစု ဗမာပ်ဴ တို႔၏ အ
ႏြယ္အဆက္ သား ေျမး မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။
(ျမန္မာေသာပ်ဴ ၊ ျမန္မာဟူေသာ ပ်ဴ)
-------------------------------------
“သေရေခတၱရာ ပ်က္ဆဲအခါ လ်င္ျမန္သန္မာသူကို ပ်ဴအခ်င္းခ်င္း ျမန္မာေသာပ်ဴ ဟု
ေခၚၾကသည္။” ဟူေသာ ရာဇ၀င္စကား၏ အဓိပၸာယ္သည္ မည္သို႔နည္း။
တိုင္းႏိုင္ငံပ်က္ဆဲ၊ လူမ်ိဳးျခား ရန္တို႔ႏွင့္ ႀကံဳဆံု ရင္ဆိုင္ရဆဲအခါတြင္ စစ္ေရးစစ္ရာ၌
ရဲရင့္ထက္ျမတ္သမွ် လႈပ္ရွားစစ္ဆင္ရာ၌ သန္စြမ္းလ်င္ျမန္ေသာ ပ်ဴဗမာတို႔ကို ဆိုလို
ေၾကာင္း၊ ပ်ဴအခ်င္းခ်င္း အားကိုးအားထားျပဳရေသာ သူတို႔ကို ရည္ညႊန္းေၾကာင္း နား
လည္ႏိုင္ပါသည္။
ထို႔အျပင္ *ပုဂံရာဇ၀င္ႀကီးေပမူ* ၌ “သေရေခတၱရာ ျပည္အရပ္၌ ၾကြင္းေသာ ျမန္မာ
ဟူေသာ ပ်ဴတို႔” ဟူ၍ မွတ္တမ္း ရွိေပသည္။
ျဗဟၼာ-ျမဟၼာ-ျမမၼာ-ျမန္မာ တို႔သည္ ျဗဳဟၼာ၊ ျပဳမ္မာ၊ ျပဳမာ၊ ျပဳ မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ႏိုင္ငံပ်က္
ဆဲအခါ၌ ဗမာပ်ဴအခ်င္းခ်င္း အားကိုးအားထားရေသာ ရဲရင့္ ျမန္မာေသာ ပ်ဴတို႔ကို
ျမန္မာေသာ ပ်ဴမ်ား၊ ျမန္မာသူမ်ား၊ ျမန္မာမ်ား ဟူ၍ အားထားဂုဏ္ယူ ရည္ညႊန္းၾက၍
ျမန္မာဟူေသာ အမည္သည္ ဗမာပ်ဴလူမ်ိဳးတို႔ အလည္တြင္ အားမာန္ျဖစ္ေစေသာ
ဂုဏ္ထူး၀ိေသသ အမည္အျဖစ္ အေခၚအေ၀ၚမ်ားၿပီး တြင္က်ယ္ခဲ့ေၾကာင္း သိသာထင္
ရွားေနပါသည္။
ေရွးဗမာေက်ာက္စာတို႔တြင္ ဗမာ ဟုလည္းေကာင္း၊ ျမန္မာ ဟုလည္းေကာင္း၊ ျပဴ ဟု
လည္းေကာင္း အၿပိဳင္ေရးထိုးခ်က္တို႔အရ ဗမာ့ ပ်ဴလူမ်ိဳးတို႔သည္ ျဗဟၼာ-ျမဟၼာ-ျမမၼာ-
ျမန္မာ ဟူေသာ ဆင့္ပြားအမည္ႏွင့္လည္း ကိုက္ညီၿပီး ဗမာ့ဦးစြန္းကို ျပန္လည္ထူေထာင္
ရာ၌ အားမာန္ႏွင့္ ရဲရင့္မႈ၊ စည္းလံုးမႈတို႔ကို ျဖစ္ေစေသာ အမည္အျဖစ္ “ျမန္မာ” ဟူေသာ
အမည္ကို ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲခဲ့ၾကေၾကာင္း ထင္ရွားလွ်က္ရွိပါသည္။
သေရေခတၱရာ ပ်က္ၿပီး ဗမာႏိုင္ငံကို ျပန္လည္ထူေထာင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္သည့္ ပုဂံ
ေခတ္တြင္ “ျမန္မာျပည္” ဟု ေရးထိုးသံုးႏႈန္းပံုအရ ဗမာပ်ဴတို႔သည္ ျမန္မာဟူေသာ
အမည္သစ္ကို ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ရွိလွေၾကာင္း ေကာင္းစြာထင္ရွားေနပါသည္။
-------------------------------------------------------------------------------
က်မ္းကိုးစာရင္းမ်ား-
၁။ ပ်ဴစစ္လွ်င္ျမန္မာ။ ဦးစိန္ေမာင္ဦး၊ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္း။ ေရွးေဟာင္းျမန္မာ
ၿမိဳ႕ေတာ္မ်ား။ ႏွ-၁၆၇။
၂။ ျမန္မာဟူသည္ကား ပ်ဴ႕သားပ်ဴ႕ေျမး။
(၁) ပုဂံ၀န္ေထာက္မင္း ဦးတင္။ ျမန္မာမင္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုစာတမ္း။ ဒုတိယပိုင္း။ ႏွ-၂၉။
(၂) အေျချပျမန္မာႏိုင္ငံေရးသမိုင္း၊ ပထမတြဲ။ ႏွ-၁၈၅။ မွတ္စု (၂)။
၃။ ျမန္မာဟူေသာ ပ်ဴ။
(၁) ဦးတင္။ ျမန္မာမင္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုစာတမ္း။ ဒုတိယပိုင္း။ ႏွ-၂၉။
(၂) အေျချပျမန္မာႏိုင္ငံေရးသမိုင္း၊ ပထမတြဲ။ ႏွ-၁၈၅။ မွတ္စု (၂) (၃)။
၄။ ျမန္မာျပည္။ ရမက၊ ပ၊ ဦးေရ-၁၅၆။ အေနာက္မ်က္ႏွာ။ က-၁။ (ႏွ-၂၆၂)။ ၅၉၇။
တိုင္းရင္း-ပ-၈၇။
၅။ ၿမံမာျပည္။ ရမက၊ စ၊ ဦးေရ-၂၉။ က-၂။ (ႏွ-၄၄)။ ၇၀၄။ တိုင္းရင္း-မ-၄၆၉/က။
၆။ ျမဟၼာျပည္။ ရမက၊ စ၊ ဦးေရ-၁၃၄။ က-၇။ (ႏွ-၂၂၀)။ ၇၆၂။ တိုင္းရင္းမရွိ။
(ဘုန္းတင့္ေက်ာ္ (ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာ့သမိုင္းမွန္ မွ
No comments:
Post a Comment