တင္ထားသမွ်အားလုံး တေနရာထဲကေန ရွာေဖြနိဳင္တဲ့နည္းလမ္းေကာင္း ( ဘေလာ့ကာမ်ားအတြက္)

မဂၤလာပါ  သည္ေန႕ တင္မဲ့ နည္းပညာေလးကေတာ့ မိမိတို႕ ေဘလာ့ရဲ႕  ေန႕စဥ္တင္ထားးသမွ်ေသာ

ပို႕စ္အားလုံးကို  ဘေလာ့ကာရဲ႕ search box ကေနတကူးတကရွာေနဖို႕မလိုဘဲ...အရမ္းကို လြယ္ကူ

ျမန္ဆန္ျပီး အခ်ိန္တိုတိုနဲ႕ထ ိေရာက္ေစတဲ့ နည္းပညာေလးတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္... ဘောလ့ကာေတြအတြက္

အရမ္းကို  အသုံးး၀င္ပါတယ္... မျဖစ္မေန လုပ္ထားၾကဖို႕လဲ  တိုက္တြန္းျခင္ပါတယ္.... သည္နည္းေလးဟာ  လြယ္ကူရိုးရွင္းတာေၾကာင့္  ခုလို ျပန္လည္ မွ်ေ၀  ခံစားေပးလုိက္တာပါ...

နမူနာ ၾကည့္လိုသူမ်ား    သည္မွာ   ကလစ္ၾကည့္လိုက္ပါ။

 ကဲစၾကမယ္ေနာ္...

ပထမဆုံး  မိမိတို႕ ဘေလာ့ကာကို sing in ၀င္လုိက္ပါေနာ္... ပုံေလးေတြနဲ႕တစ္ကြ ရွင္းျပေပးပါ့မယ္...

၀င္ျပီးတာနဲ႕  ေတြ႕ရမယ္ေနာ္..ေအာက္ကပုံကိုၾကည့္လိုက္ပါ

 

ပံုျပင္

(၁) အေတြ႔အၾကံဳက ရေသာ အသိ ျခေသၤရယ္ ၊ျမည္းရယ္ ၊ေျမေခြးရယ္ မိတ္ေဆြျဖစ္ၾကျပီး အစာရွာထြက္ခဲ့ၾကသတဲ့ ။ အမဲတစ္ေကာင္ကိုရတဲ့အခါ ျခေသၤ့က ျမည္းကို ေ၀စုခြဲဖို႔ေျပာတယ္ ။ ျမည္းဟာ အမဲေကာင္ကို သံုးပံု အညီအမွ် ခြဲလိုက္တယ္ ။ ျပီးေတာ့မွ ျခေသၤ့ ကို တစ္ပံုယူေစလိုက္တယ္ ။ ျခေသၤ့ဟာ ျမည္းကိုစိတ္ဆိုးသြားျပီး ကိုက္စားပစ္လုိက္ပါေရာ။ ေနာက္ေျမေခြးကို ခြဲခိုင္းျပန္တယ္ ။ ေျမေခြးဟာ ေ၀စုအားလံုးကို တစ္ပံုတည္း ပံုလိုက္တယ္ ။ သူ႔အတြက္ အၾကြင္းအက်န္နည္းနည္းပဲ ခ်န္ထားတာေပါ့ ။ျပီးေတာ့မွ ျခေသၤ့ကို ယူေစလိုက္တယ္ ။ျခေသၤ့က သေဘာက်သြားတာေပါ့ ။ ျခေသၤ့က သည္လိုေ၀စုခြဲပံုကို ဘယ္သူ သင္ေပးတာလဲ လို႔ ေျမေခြးကို ေမးလိုက္တာေပါ့ ။ ” ျမည္းရဲ႔ အျဖစ္ကို ၾကည္႔ျပီး သိတာပါ ” လို႔ေျမေခြးကေျပာလိုက္တယ္ ။

(အျခားသူေတြ ေဘးဒုကၡေတြ႔ပံုကို ၾကည္႔ျပီး ကိုယ္က သင္ခန္းစာယူတတ္ရတယ္။)

ေရွးေရွးတုန္းက ရည္းစားစာ

အင္တာနက္ႀကီးရဲ႕ ေက်းဇူးနဲ႔ ကမာၻတခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ေအာင္ လည္ပတ္သြားလာ ဆက္သြယ္လို႔ရေနတဲ႔ ေခတ္ႀကီးမွာ နထို႔ပလို႔ရြာက ဂ်ာေအးတို႔ ေဗြးတုတ္တို႔လည္း အိုင္လပ္ဖ္ယူ ေလာက္ကေတာ႔ မိုးသန္းအိုင္ကန္ေဆး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ က်ဳပ္တို႔ဗမာေတြေလာက္ သင္လြယ္တတ္လြယ္တာလည္း ဗမာေတြပဲ ရွိပါလိမ္႔မယ္။ ဂ်ပန္အစ ပန္းကန္ကဆိုတဲ႔ ေခတ္တုန္းကလည္း ခြန္းနိခ်ိ၀ ေယာေဒါရွိ တတ္ခဲ႔တာပဲ။ အညာကဆေရာ္တို႔ အိုပတို႔ေခတ္ေကာင္းလာေတာ႔လည္း အေမရိကမွာရွိတဲ႔ ဆူရွီေစ်းကြက္ႀကီးကို ဗမာေတြကပဲ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားႏိုင္ခဲ႔သတဲ႔။ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြ အေစ႔က်ရာ အပင္ေပါက္တာက ေ၀ၚပုက်ိေတာက္ကို တရုတ္လိုအျပင္ မေျပာတတ္ပဲ လင္ယူသားေမြးလုပ္ခဲ႔ၾကေပမယ္႔ ဗမာေတြဆိုရင္ေတာ႔ ထမင္းစားေရေသာက္ မေျပာတတ္ပဲ အာဘာယာဘာေလာက္နဲ႔ေတာ႔ ေရေျမာကမ္းတင္ အေျခမခ်တတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔မို႔လို႔ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အေနၾကာသြားတဲ႔ ဗမာမ်ားဟာ ကိုယ္ေရာက္ေနရာအရပ္က ဘာသာ စာေပ ယဥ္ေက်းမႈတို႔ကို သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အသားက်လက္ခံ လာေလ႔ရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္မ်ဳိးဆက္ တစ္ဆက္ေလာက္ အဲဒီမွာေပါက္ဖြားလာလို႔ကေတာ႔ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ အခုေခတ္ကေလးေတြဟာ စိန္႔ဗယ္္လင္တိုင္းေန႔ဆိုလည္း ေရေရရာရာ သိလိုက္ၾကတာပဲ။ ေဟာလို၀င္းပြဲေတာ္တဲ႔ေဟ႔ ဆိုလည္း ကုစားမလား ျပဳစားရမလားလို႕ သၾကားလုံးေလးေတြ လိုက္ေတာင္းတတ္ၾကတာပဲ။ ခရစ္စမတ္တို႔ ႏွစ္သစ္ကူးတို႔ဆိုရင္ေတာ႔ ဓမၼေတးေတြေတာင္ လိုက္ဆိုတတ္ေသးတာ။

၀က္ဆိုဒ္လမ္းညႊန္းမႈဆိုင္ရာလိပ္စာမ်ား

ပညာေရးဆိုင္ရာလမ္းညႊန့္မ်ား
» www.pearsonpte.com ျမန္မာျပည္တြင္းအြန္လိုင္းအဂၤလိပ္စာ 4scale ေျဖဆိုႏိုင္
ေသာဝက္ဆိုက္
» www.Yuonline-wbts.com ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ onlineစာေမးပြဲဆိုင္ရာဝက္ဆိုက္
» www.ru-mm.org ႐ု႐ွားျမန္မာအဘိဓာန္ကိုအခမဲ့ရယူႏိုင္တဲ့ဆိုက္
» www.edu.mysteryzillon.org
» www.worldenglishinstitute.org ေရးဖတ္ေျပာ အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာမ်ား အခမဲ့ ေလ့လာ
ႏိုင္တဲ့
» www.pearsonpte.com ျမန္မာျပည္တြင္း အြန္လိုင္းအဂၤလိပ္စာ 4scale ေျဖဆိုႏိုင္
ေသာဆိုက္ပါ
» www.Ielts.org အဂၤလိပ္စာ IELT စာေမးပြဲဆိုင္ရာဝက္ဆိုက္
» www.Juniper.net ႏိုင္ငံတကာအခမဲ့ Network စာေမးပြဲအေၾကာင္း ပါေသာ
ဝက္ဆိုက္
» www.studying-singapore.com ျပည္ပမွတကၠသိုလ္မ်ားကို onlineမွတက္ေရာက္ႏိုင္ရန္
ၾကည့္ ႐ႈ ႏုိင္ေသာဆိုက္
» www. internationalstudent.com ႏုိင္ငံျခားမွာ ပညာသင္ေနတဲ့ ကမၻာ့လူငယ္ေက်ာင္းသား
မ်ား အတြက္ ဝက္ဆိုက္

ပန္းႏြမ္းတစ္ပြင့္ ပံုျပင္

                                                                 (၁)

မာန၊ အတၱ စတဲ့ စိတၱဇနာမ္အျပင္ သနားျခင္း (Pity) ဆိုေသာအရာသည္ လူေတြရဲ႕စိတ္မွာ ကိန္းေအာင္ေန တတ္ၾကၿပီး လိုအပ္လွ်င္ ႐ုတ္တရက္ထြက္လာတတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြကေတာ့ သူတစ္ပါးကို သနားတတ္တဲ့ေနရာမွာ တိုင္း တစ္ပါးထက္သာလြန္ေၾကာင္း ဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးသည္။

“ေနထူး”ဆိုေသာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တြင္ အဲဒီ “သနားျခင္း” ဆိုေသာအရာနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ဆံုး၊ ထိပ္ဆံုးမွာ ေတြ႕ခဲ့ရေသာ အခ်ိန္မွာ အသက္ဆယ့္ရွစ္အရြယ္ Second Year ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ က်ေရာက္ခဲ့ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ မေတြ႕ဖူးေသာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ၊ လူသားခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိမႈေတြကိုလည္း အဲဒီအခ်ိန္မွာ တစ္ၿပိဳင္တည္း ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည္။

ထို႔အတူ …….

ဘ၀ပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ ကူးခတ္ရင္း၊ လႈိင္းဒဏ္ေၾကာင့္ နစ္တစ္ခ်က္ ေပၚတစ္ခါျဖစ္ေနေသာ ပန္းပြင့္ေလး တစ္ပြင့္ရဲ႕အျဖစ္ကိုလည္း သင္ခန္းစာယူခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ အဲဒီပန္းကေလးကို ေစတနာပိုတာလား၊ ဂ႐ုဏာျဖစ္မိတာလား၊ ေမတၱာေတြ အတိုင္းအဆမဲ့သြားတာလား မေျပာျပတတ္ပါ။

ေသခ်ာတာကေတာ့ ပန္းကေလးဟာ ကၽြန္တာ့္ဘ၀ရဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏုိင္တဲ့ ဒ႑ာရီမဟုတ္တဲ့ ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္အျဖစ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ရသည္ဆိုပါစို႔။

……………………………………………………………………………………………………………